1. Έργο (αυτοτελές έργο)
  2. Ελληνικά
    • Στη συνάντησή του με το «βαριά νοητικά καθυστερημένο παιδί, ο παιδαγωγός βρίσκεται πολύ συχνά αντιμέτωπος με τρόπους συμπεριφοράς που του είναι εντελώς άγνωστοί. Ανάμεσα στο δικό του κόσμο και στον κόσμο «αυτού- του παιδιού», που βρίσκεται απέναντι του, δεν υπάρχει σχεδόν καμία σχέση ή, και αν υπάρχει, αμφισβητείται.

      Με την παρούσα μονογραφία, από τη μια παρουσιάζεται μια διεπιστημονική συστηματική ανάλυση των θεωρητικών θέσεων με τις οποίες προσεγγίζεται το φαινόμενο βαριά νοητική καθυστέρηση» - «πολλαπλή αναπηρία» και από την άλλη κατατίθενται βασικές ψυχοπαιδαγωγικές και διδακτικές αρχές που θα επιτρέψουν στον αναγνώστη (γονέα, παιδαγωγό, φοιτητή) να κατανοήσει βαθύτερα το παιδί με πολλαπλή αναπηρία και τον κόσμο του.

      Η παιδαγωγική πρακτική πιστοποιεί ότι, μεταξύ του παιδαγωγού και «αυτού» του παιδιού, δεν είναι δυνατή μια άμεση, σχεδιασμένη επίδραση.

      Επομένως σημείο εκκίνησης της Παιδαγωγικής οφείλει να είναι ο σεβασμός κάθε ατόμου (ανεξάρτητα της όποιας μορφής αναπηρίας του), η αναγνώριση της αυτονομίας του, της ατομικότητας του, και της μοναδικότητας του ως «κατασκευαστή» του δικού του κόσμου. Μια κατ’ αυτό τον τρόπο δομημένη Παιδαγωγική -στην οποία επιπρόσθετα εναλλάσσονται η αυτοποίηση» η σωματικότητα, η αισθητική, η ολότητα, η συνεργασία, η αισιοδοξία και η ένταξη - είναι τελικά η Παιδαγωγική της Κουλτούρας. Μια Παιδαγωγική που αναγνωρίζει το παιδί με «βαριά νοητική καθυστέρηση» ως Δημιουργό και Φορέα κουλτούρας και το παραδέχεται ως ισότιμο συμπολίτη μας. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)